منبع: UpToDate 2026
خلاصه یکدقیقهای
- عامل: ویروسهای آنفلوانزا A و B؛ دوره کمون ۱ تا ۴ روز.
- تظاهر کلاسیک: شروع ناگهانی تب + سرفه غیرمولد + میالژی در فصل گردش ویروس (اکتبر تا مارس).
- درمان: بیمار بستری یا پرریسک ← اسلتامیویر فوری، بدون توجه به مدت علائم؛ بیمار کمریسک سرپایی با علائم کمتر از ۴۸ ساعت ← تصمیم مشترک با بیمار.
- Red flag: بازگشت تب پس از بهبود اولیه یا تداوم تب بیش از ۳ تا ۵ روز ← شک به کواینفکشن باکتریال (پنوموکوک، استاف اورئوس از جمله MRSA).
- نکات مهم: واکسیناسیون سالانه مهمترین پیشگیری؛ آسپرین در زیر ۱۸ سال ممنوع (ریسک Reye)؛ گلوکوکورتیکوئید ممنوع.
عامل و ویروسشناسی
- ویروسهای آنفلوانزا A و B (سابتایپهای در گردش: A(H1N1) و A(H3N2)؛ دو lineage آنفلوانزا B یعنی B/Yamagata و B/Victoria)؛ عفونت از اپیتلیوم راه هوایی فوقانی شروع میشود
- drift آنتیژنیک (جهشهای جزئی HA/NA) عامل اپیدمیهای فصلی و علت نیاز به بهروزرسانی سالانه واکسن است؛ shift آنتیژنیک (جهش بزرگ) پتانسیل پاندمی دارد — فقط ویروس A پاندمی ایجاد میکند
اپیدمیولوژی کاربردی
- فصل گردش: نیمکره شمالی اکتبر تا مارس؛ در مناطق گرمسیری ممکن است تمام سال
- هر فصل حدود ۸٪ جمعیت آمریکا دچار بیماری علامتدار میشوند؛ attack rate در کودکان ۱۰ تا ۴۰٪
- گروههای پرریسک عوارض: سن ۶۵ سال و بالاتر، کودکان زیر ۵ سال (بهویژه زیر ۲ سال و شیرخواران زیر ۶ ماه)، بیماری مزمن ریوی/قلبی/کلیوی/کبدی، دیابت، ایمونوساپرشن
- مورتالیتی جهانی سالانه: ۲۹۱هزار تا ۶۴۵هزار مرگ
تظاهرات بالینی
- دوره کمون ۱ تا ۴ روز (میانگین ۲ روز)
- شروع ناگهانی تب (۳۷.۸ تا ۴۰ درجه)، سرفه غیرمولد و میالژی + بیحالی، گلودرد، سردرد، گرفتگی بینی
- در سالمندان و ایمونوساپرسد: ممکن است بدون تب باشند؛ علائم غیراختصاصی (بیاشتهایی، ضعف، گیجی، تغییر وضعیت ذهنی) غالب است
- در کودکان: تب ۹۵٪ (نیمی بالای ۳۹ درجه)، سرفه ۷۷٪، رینیت ۷۸٪؛ تب بالاتر، تشنج تبدار و علائم گوارشی بیشتر؛ بهبود حدود ۱ هفته
- معاینه معمولاً غیراختصاصی است؛ CXR در فرم بدون عارضه طبیعی؛ WBC اوایل طبیعی/پایین — بالای ۱۵٬۰۰۰ به نفع سوپراینفکشن باکتریال
عوارض و red flagها
- پنومونی شایعترین عارضه: باکتریال ثانویه (۰.۵٪ جوانان سالم، حداقل ۲.۵٪ سالمندان/مستعد) با الگوی بهبود اولیه ← بازگشت تب + سرفه خلطدار چرکی؛ پنومونی ویروسی اولیه با تداوم تب بالا و تنگینفس پس از ۳ تا ۵ روز
- ارگانیسمهای شایع کواینفکشن: استرپتوکوک پنومونیه، استافیلوکوک اورئوس (از جمله MRSA)، استرپتوکوک گروه A
- شک به کواینفکشن باکتریال در: بیماری شدید، بدتر شدن پس از بهبود اولیه، عدم بهبود پس از ۳ تا ۵ روز درمان ضدویروسی، بازگشت ناگهانی تب
- سایر عوارض مهم: تشدید COPD/آسم/نارسایی قلبی، انفارکتوس میوکارد (ریسک بالا در ۷ روز اول پس از تشخیص)، میوکاردیت/پریکاردیت، انسفالوپاتی و گیلن-باره، میوزیت و رابدومیولیز، اوتیت مدیا در کودکان (۱۰ تا ۵۰٪)
تشخیص
- تشخیص بالینی کافی است در: بزرگسال کمریسک با شروع ناگهانی تب + سرفه + میالژی در فصل گردش ویروس (پس از ارزیابی COVID-19)؛ در سالمندان/ایمونوساپرسد در زمان شیوع، علائم آتیپیک هم شکبرانگیز است
- تست (ترجیحاً molecular / RT-PCR) وقتی نتیجه بر مدیریت اثر بگذارد: بیماران پرریسک، بستری، تشدید بیماری زمینهای، شک به عارضه؛ تست آنتیژن حساسیت پایین دارد (نتیجه منفی رد نمیکند) و در بیماران بستری استفاده نشود
- نمونه: نازوفارنژیال، ترجیحاً ظرف ۴ روز از شروع علائم (بهترین بازده ۲۴ تا ۹۶ ساعت)
- در شک به پنومونی، تب پایدار بیش از ۳ تا ۵ روز، بازگشت تب پس از قطع آن یا بدتر شدن علائم: CXR، کشت خون، اسمیر و کشت خلط، آنتیژن ادراری پنوموکوک، PCR بینی برای MRSA، تست لژیونلا
درمان — الگوریتم تصمیمگیری
- بستری (با شک قوی، بدون توجه به مدت علائم و بدون انتظار برای نتیجه تست): شروع فوری اسلتامیویر؛ آلترناتیو در عدم تحمل خوراکی: پرامیویر IV؛ مدت ۵ روز (تا ۱۰ روز در بیماری شدید با RNA مثبت پایدار، بهویژه ایمونوساپرسد)
- سرپایی پرریسک، بیماری پیشرونده، یا تماس با فرد پرریسک: ضدویروس بدون توجه به مدت علائم
- سرپایی کمریسک با بیماری بدون عارضه: علائم کمتر از ۴۸ ساعت ← تصمیم مشترک با بیمار (کاهش حدود ۲۴ ساعته مدت بیماری)؛ ۴۸ ساعت و بیشتر ← درمان توصیه نمیشود
- کودکان: بستری، بیماری شدید/پیشرونده یا بیماری زمینهای پرریسک ← درمان بدون توجه به مدت علائم؛ اسلتامیویر ارجح؛ شروع ایدهآل ظرف ۴۸ ساعت (شروع در ۱۲ تا ۲۴ ساعت اول ممکن است مدت علائم را تا ۳ روز کوتاه کند)
- درمان علامتی: استامینوفن یا ایبوپروفن؛ آسپرین در زیر ۱۸ سال ممنوع (ریسک Reye)؛ داروهای ترکیبی سرماخوردگی OTC در کودکان توصیه نمیشوند
- درمان کمکی: گلوکوکورتیکوئید ممنوع (همراه با افزایش مورتالیتی، OR ۳.۹۰)؛ استاتین، IVIG و پلاسمای بهبودیافتگان شواهد کافی ندارند
- کواینفکشن باکتریال: آنتیبیوتیک تجربی در نارسایی تنفسی/ناپایداری همودینامیک یا عدم بهبود پس از ۳ تا ۵ روز ← سفتریاکسون یا (لوو/موکسی)فلوکساسین + در پنومونی شدید یا نکروزان، پوشش MRSA با ونکومایسین یا لینزولید
دوزها
Oseltamivir
- Adult: دوره استاندارد ۵ روزه (در بستری تا ۱۰ روز در بیماری شدید)؛ افزایش دوز بیفایده است
- Pediatric: ۰ تا ۸ ماهگی: 3 mg/kg/dose دو بار در روز؛ ۹ تا ۱۱ ماهگی: 3.5 mg/kg/dose دو بار در روز؛ ۱ تا ۱۲ سال: ≤15kg ← 30mg، 15-23kg ← 45mg، 23-40kg ← 60mg، >40kg ← 75mg (دو بار در روز)؛ ≥13 سال: 75mg دو بار در روز؛ نوزاد نارس زیر ۹ ماه: بر اساس postmenstrual age
Peramivir
- Adult: 600 mg IV تکدوز (سرپایی)؛ در بستریِ بدون تحمل خوراکی: 600 mg IV روزانه برای ۵ روز
- Pediatric: ۶ ماه تا ۱۲ سال: 12 mg/kg IV تکدوز (حداکثر 600 mg)؛ ≥13 سال: 600 mg IV تکدوز
Zanamivir
- Adult: استنشاقی دو بار در روز برای ۵ روز
- Pediatric: ≥7 سال: 10 mg (two inhalations) دو بار در روز برای ۵ روز؛ در آسم یا بیماری مزمن تنفسی کنترااندیکه
Baloxavir
- Adult: تکدوز خوراکی
- Pediatric: ≥5 سال تکدوز: <15kg ← 2 mg/kg؛ 15-<20kg ← 2 mg/kg یا 30 mg؛ 20-<80kg ← 40 mg؛ ≥80kg ← 80 mg؛ در ایمونوساپرسد شدید اجتناب شود
مقاومت دارویی
- نادر است (۹۹٪ ایزولهها به مهارکنندههای نورآمینیداز حساساند)؛ شک در: ابتلا حین/پس از پروفیلاکسی، تکثیر پایدار ویروس پس از ۷ تا ۱۰ روز درمان در ایمونوساپرسد/بیماری شدید؛ در مقاومت به اسلتامیویر ← زانیمیویر ارجح است؛ مقاومت ناشی از درمان با بالوکساویر ۵ تا ۱۹٪ (بیشتر در کودکان)
پیشگیری و کنترل عفونت
- واکسیناسیون سالانه مهمترین اقدام پیشگیرانه است (جزئیات در مبحث جداگانه)
- ماسک و بهداشت دست انتقال خانگی را کاهش میدهد؛ بیماران تا ۲۴ ساعت پس از قطع تب بدون تببر در خانه بمانند؛ در بستری droplet precautions